به تماشای آبهای سپید

...

بعضی حرفا چرا اینجورین؟ مثل یه غده تو گلوی آدم می مونن! نه می شه به کسی گفتشون! نه می شه قورتشون داد! نه می شه بالا آوردشون! فقط باید تحملشون کرد! صبوری کرد باهاشون! صبوری!! صبوری!!! اونقدر که یه روز تو رو بکشه! 

   + مریم ; ٩:٤٥ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٠ بهمن ۱۳۸٩
comment نظرات ()