پرنده ها به تماشای بادها رفتند... شکوفه ها به تماشای آبهای سفید...

دیشب که داشتم یه نگاه به نوشته های وبلاگم می انداختم، متوجه شدم که تعداد پستایی که منتشر نشدن خیلی بیشتر از پستایین که منتشر شدن.  اتفاق جالبی نیست. مطمئنم کرد که دیگه وقت رفتنه... البته مدتهاست که  جای دیگه ای واسه نوشتن پیدا کردم ولی باید تکلیفمو با این خونه هم یه سره کنم، دست کم به احترام کسانی که هر از چند گاهی گذرشون به اینجا می یفته!!!  اینجارو کامل تعطیل نمی کنم. فقط می خوام سمت و سوش مشخص باشه ... اونوقت دست کم دیگه پستی که روش رمز باشه تو وبلاگم پیدا نمی شه. :)... نمی دونم... شایدم دارم به کوچ از اینجا فکر می کنم و این فقط یه بهونه است.

آدمای خوبی رو  از طریق این وبلاگ شناختم. دوستیهای خوبی داره شکل می گیره که دوست دارم ادامه پیدا کنه ولی فکر می کنم واسه آدم درگیری مثل من بهتره که با دوستای مجازیش به همون رابطه مجازیش رضایت بده... این به معنی این نیست که از دیدن دوستای وبلاگیم ناراحتم یا اونا رو اونجوری که فکر می کردم پیدا نکردم... نه... فقط می خوام بگم روابط آدما وقتی از دنیای مجازی وارد دنیای واقعی می شه متفاوت می شه. انگار باید همیشه یه مرزی بین دنیای واقعی و مجازی باشه. دوستی در دنیای مجازی یه بعد تازه ای از شناخت آدمارو تکمیل می کنه که تو دنیای واقعی کمتر بهش توجه می شه... حرفایی که من اینجا می نویسم موضوعاتی هستن که تو دنیای واقعی نمی تونم به این راحتی راجع بهشون حرف بزنم. همین ممکنه یه حس تناقض واسه خودم و آونایی که از طریق وبلاگم باهام آشنا شدن به وجود بیاره که حس خوبی نیست. ساده تر بگم، دوست دارم هم دوستای وبلاگیم که حالا دارن از دنیایی مجازی وارد دنیای واقعیم می شن رو داشته باشم و هم جای امن نوشتنم رو. :) اصلا اگه بخوام لخت و بی پرده بگم،فکر می کنم که به خاطر ترسم از قضاوت شدنه که دارم به رفتن فکر می کنم... آدما معمولا دوست ندارن به راحتی قضاوت بشن. چی دارم می گم؟ خودمم نمی دونم!


بی خیال چرت و پرتای من شین...این اون شاهکاریه که حتما حدس زدین که من اسم وبلاگم رو ازش وام گرفتم... شنیدن چند باره اش هم چیزی از ارزشش کم نمی کنه. فقط امیدوارم فیلتر نباشه.

http://www.persianpersia.com/music/album.php?albumid=447
 

/ 5 نظر / 31 بازدید
دوست

وقت رفتنه...

اردی بهشت

من جزء کسایی هستم که به اینجا سر میزنم. اینجا رو دوست دارم.

amiri

درود چرا اینطوری ساد دیدن سده بودن راحت شدن از دنیا رو به ما میده چه مجازی یا نامجازی پس ایراد از مجاز یا نا مجازی نیست همه ما همینیم شاد باش

amiri

ببخشید من بد نوشتم [گل]

ارزش دل آدما به حرف هاییه که برای نگفتن دارن ...