سرنوشت ازلی

بعد از این همه سال عبور
فارغ از تماشای منظره هایی که پی قطار می دویدند
از میان همهمه رقص و آواز چرخها
نجوای پنهانی ریلها را شنیدم


شادترین نغمه ها
هشت ضربه در هر چرخ
سه ضرب در دو نیم ضرب شاید
 

دلم 
گرفته 
اما

 

موازیان ِ به ناچار
امید بسته اند که بعد از رساندن ِ آخرین مسافر

انتهای جاده ای
لحظه ای 
به هم خواهند رسید.
 

کاش می دانستند
که از ازل پی ِ به هم رساندن خلق شده اند

نه به هم رسیدن. 

/ 1 نظر / 16 بازدید
اسحق فتحی

درود بر شما ...آفرین روایت زیبایی ساختید از موازات این خطوط ....تندرست باشید