کاغذی نو

خوانده ام  تو را
به فدر کقایت
                     نامت را
                               روحت را
پاسخی نگرفته ام اما

 

سیگاری می گیرانم
می خوانمت
            دوباره
                   از ابتدا
                            خط به خط
بلندتر و بی خیالتر از همیشه_ دیگر چه فرقی می کند، بگذار همه بدانند_ آخرین بار است
و جلوی تمام علامت سوالها را بی پاسخ_خالی خالی _ رها می کنم


تمام بغض داتنگی را با آخرین پک می بلعم
و درست همانجایی که دلم را گم کردم_قلب قاب کاغذی است گمانم_ سیگار را خاموش می کنم
و تو شعله ور می شوی_یادت، نامت و همه آن چیزها که بینمان بود_ می سوزند
و من به نماشا می نشینم
که چطور پشت دودها دور می شوی

 

کاغذ تازه ای دردستم،
 می خواهم بنویسم
از نو_ نه از تو_ که از کسی که اندوه صدایم را شنوا باشد
 به جای هزارن هزار بار
بیهوده خواندنت.

/ 3 نظر / 12 بازدید
فرزین

:D سلام ایمیلتو واسم بزار

یواش

... و من به تماشا می نشینم به تماشای آبهای سپید !

اسحق فتحی

درود ... زیبا نوشته اید آفرین بر شما ... بگمانم لازم است کمتر روایتگر باشید